انتشارات حرفه هنرمند


عکس‌خانوادگی و سیر آن در جامعه ایرانی : افسانه کامران

پشت (حاشیه) نویسی در عکس خانوادگی : ملیکا فروزان‌پور ،علیرضا نبی‌پور

فراموشم مکن : جفری بَچن/ غزاله هدایت

حسرت‌ها و افسوس‌ها : ثمیلا امیرابراهیمی
حرفه: عکاس...عکاسی خانوادگی
عکاسی خانوادگی مردمی‌ترین و غیر حرفه‌ای‌ترین نوع عکاسی است که به شکل انبوهی در بستر زندگی روزمره تولید و مصرف می‌شود. نوعی از عکاسی که مردم عادی با دوربین‌های ابتدایی و پیش‌پا افتاده اما با تبعیت از برخی الگوها و سلایق نانوشته فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دنبال می‌کنند. عکس‌های خانوادگی نقش مهمی در ساخت و بازسازی خاطرات ما بازی می‌کنند و بر چگونگی تفکر ما از گذشته تاثیر می‌گذارند. در این شماره بر آنیم تا بخشی از قابلیت‌های بسیاری را که این نوع از عکاسی در اختیار می‌گذارد مورد مطالعه قرار دهیم. نویسندگان این شماره هر کدام از دید خاص خود درباره بعدی از ابعاد وسیع عکس خانوادگی سخن گفته‌اند. ...
آلبوم خانوادگی ما و زیارت امام رضا یا عکاسی خانوادگی هم‌چون آیین : علیرضا احمدی ساعی

پیش‌آمدِ زیبایی : مهران مهاجر

عکس‌های شخصی و ترویج مشارکت جمعی شهروندان برای بازپیکربندی شهرِ گذشته : حامد یغماییان

دهه 40 تا سقاخانه : مُنا زهتابچی

سقاخانه در تصویر تاریخ : خیزران اسماعیل‌زاده

مکتب سقاخانه : آشتی رویایی تعارضات : پیمان گرامی، علیرضا رضایی‌اقدم

آیا سقاخانه یک مکتب است؟ : آریاسپ دادبه

حرفه: نقاش...پنجره بسته: دهه 40 تا سقاخانه
دهه چهل شمسی، دوران مهمی در تاریخ ایران است. دهه‌ای پر‌تناقض که حاصلش، نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت سال‌های بعدِ ایران گذاشت. ریشه بسیاری از یاس‌ها، حقارت‌ها، سرخوردگی‌ها و شکست‌ها و در عین حال دستاوردها و موفقیت‌های ما را در این سال‌ها باید جستجو کرد. سرنخ رابطه عشق و نفرت ما با غرب، ایران باستان و تلقی جدید ما از مذهب را در همین دوران می‌توان یافت. اگر در دهه‌های پیشین هر حرکت نوجویانه‌ای سرکوب می‌شد و در اقلیت جای می‌گرفت، دهه چهل بی‌شک دوران غلبه امر نو و جدید به آنچه کهنه و قدیمی پنداشته می‌شد بود. عطشی که در دهه چهل در ایران برای ایجاد دگرگونی و تغییر صورت گرفت در واقع محصول ناکامی‌های پی‌در‌پیِ پنجاه سالِ گذشته کشور بود....
چهره‌ای از قندریز : رویین پاکباز

فضل و هنر قندریز : مجید اخگر

منصور قندریز پرواز بر آسمان فروریخته : علیرضا رضایی‌اقدم
حرفه: نقاش...پنجره ما: منصور قندریز
جریان‌های اساسی نقاشی ما در سدۀ اخیر چه بوده‌اند؟ آیا میان جریان‌های امروز و دیروز پیوندی هست؟ آیا نقاشی ما در چند دهۀ اخیر متحول شده است؟ و اگر چنین است، نقاط برجستۀ این خط تحول کدامند و چرا؟ نقاشان نوگرا از چه نقطه‌ای آغاز کردند و به کدام تجربه‌ها دست زدند؟ در کجا راهی گشودند و در کدام بیراهه به بن‌بست رسیدند؟ و بالاخره، امروزه با چه معیارهایی می‌توان به ارزیابی این جریان پرداخت؟
معدودی از نقاشان معاصر توانستند این دوران را با سلامت نسبی طی کنند و دست‌کم در بخشی از تجربیاتشان، دستاوردی برای نسل کنونی فراهم آورند. اما قندریز زنده نماند تا روند چنین گزینشی را در کارش بازتابد. با این حال، او به عنوان جستجوگری حساس و بلندپرواز، مسئله‌ای از مسایل امروزین نقاشی ایران را حدود سی سال قبل در کارش طرح کرد و کوشید پاسخی مناسب برای آن بیابد.
منصور قندریز : علیرضا رضایی‌اقدم

5 قانون ناگفته در موردِ بازارِ هنر که مجموعه‌دارانِ جوان باید بدانند : کیارا زامپتی‌اجیدی / مهدیه کُرد
حرفه: مجموعه‌دار
این فصل با همکاری حرفه: هنرمند و مجموعه‌داران منتشر می‌شود و فضایی است برای ثبت و نمایش آثار ارزنده مجموعه‌داران خصوصی. با این امید که آثار برجسته تاریخ هنر معاصرمان در معرض دید هنرجویان و هنردوستان قرار گیرد. ورود به این بخش برای مجموعه‌داران و صاحبان آثار آزاد است.
نقدی بر نمایشگاه ابوالقاسم سعیدی : مهران مهاجر

نمایشگاه نود سالگی سعیدی : گفت‌و‌گوی‌رویین‌پاکباز،‌ ایمان‌افسریان ‌و‌ مجید‌اخگر ‌با‌ ابوالقاسم‌سعیدی
نقد فصل
این فصل تلاشی ست برای ورود حرفه : هنرمند به عرصه نقد آثار هنری فصل بدون حاشیه‌روی و حشو و زوائد و شکل دادن به نقد‌‌هایی موجز و مشخّص در مورد نمایشگاه‌هایی مشخّص. اگر نمایشگاه های فصل پر رونق و بحث برانگیز باشند و یاری همکاران مستمر، این تجربه را ادامه خواهیم داد.
در این بخش نقد نمایشگاه‌های دو فصل گذشته را به انتخاب جمعی از همکاران حرفه: هنرمند خواهید خواند. هدف این است تا با زبانی روشن، به دور از کلی‌گویی و فلسفه‌‌‌‌‌بافی در مورد برخی نمایش‌های دو فصل گذشته، مطلب کوتاهی نوشته شود.
خوشامدگویی به میهمانی ناخوانده : مجید اخگر

کاترین کو:تصویری از کیوریتردر کسوت یک زن : مهدی نصراله‌زاده

مقدمه‌ای بر درون مکعب سفید: ایدئولوژی فضای گالری : توماس مک‌اِویلی/ کتایون یوسفی

حرفه: هنرمند... نهادهای هنر معاصر: کیوریترها، بی‌ینال‌ها، نمایش‌های بین‌المللی(2)
در این شماره نیز با چند مقاله بحث شماره قبل را پی می‌گیریم.
مقاله نخست، تحلیلی انتقادی از دلایل شکل‌گیری و کارکردهای فیگور جدید «کیوریتر» ــ به معنای تازه‌ای که این اصطلاح در دو، سه دهه اخیر به خود گرفته ــ در صحنه هنر معاصر جهان ارائه می‌دهد. در مقابل، مقاله دوم به کمی پیش از این دوره برمی‌گردد و با تمرکز بر زندگی و کار یکی از کیوریترهای نمونه‌وارِ آن زمان، به شکلی ایجابی‌تر در مورد سرمشق متفاوتی از کیوریتر (در زمانی که این چهره نقش فعال و می‌توان گفت «مهاجم» کنونی را در میدان هنر نداشت) سخن می‌گوید.
دو مقاله بعدی مقدمه و فصل اول یکی از کتاب‌های کلاسیک در مطالعات نهادی جدید است؛ کتابی که شاید برای نخستین بار مفهوم «مکعب سفیدِ» گالری مدرن و فضای واقعی و استعاری آن را به مرکز توجهی تحلیلی و انتقادی بدل کرده و آن را از فضای خنثایی که فرض می‌شد برای نمایش آثار هنری تدارک می‌بیند بیرون می‌آورد و دلالت‌ها، پیوندها، و اثرگذاری‌های آن را موضوع بحث قرار می‌دهد.
در نهایت، نوشته آخر به رابطه میان دو حوزه‌ی مُد و هنر معاصر می‌پردازد، و تلاش می‌کند با ارائه نمونه‌هایی تاریخی نشان دهد که چگونه بنگاه‌ها و برندهای طراحی لباس که در نیمه نخست سده بیستم سعی می‌کردند با نزدیک شدن به ایده‌ها و شخصیت‌های عرصه هنر والا بر اعتبار و هاله و رمز و راز خود بیفزایند.
یادداشت‌هایی درباره فضای گالری : برایان اُ دوهرتی/ کتایون یوسفی

مُد زیرِ پوستِ هنر : مُنا زهتابچی
سکوت شهر روی بوم نقاشی، به بهانه نمایشگاه زهرا قره خانی : بهزاد نژادقنبر
حرفه: گالری‌دار
این فصل با هزینه و مسئولیت گالری‌داران و هنرمندان منتشرمی‌شود و فضایی است برای نقد، تحلیل، خبر و چاپ آثار هنرمندانی که در طول فصل گذشته و یا آینده نمایش داشته‌اند و خواهند داشت. ورود به این بخش برای همه آزاد است و حرفه: هنرمند دخل و تصرفی در مطالب ندارد.