انتشارات حرفه هنرمند


تحول در عکاسی با تلفن‌های همراه : محمد‌رضا شهبازی

کاوه کاظمی

عکاسی با تلفن‌های هوشمند، شمشیری دوپهلو : کاوه بغدادچی

اسمارت‌فون‌ها و ارتقای سواد بصری: هادی هژیر آذر
حرفه: عکاس... پنجره بسته: عکاسی با موبایل
پیشگامان عکاسی هیچ وقت تصورش را هم نمی‌کردند که وسیله‌ای که در دست دارند،آینده‌ای این چنین در انتظارش باشد. شاید در آن زمان یک انقلاب تصویری محسوب می‌شد ولی الان وجود دوربین در تلفن همراه، تحولی مضاعف و به مراتب فراگیر‌تر از عکاسی لوکس سال‌های نه چندان دور است.
عکاسی با موبایل حس غریبی‌ست مثل اینکه همیشه کسی هست که با هم ببینیم، از یک زاویه ببینیدم و برای همیشه آن لحظه‌ی خاص و حس آن زمان را با خود داشته باشیم و این همه‌ی ماجرا نیست، همه‌ی ماجرا حتی جزئی‌ترین آنها در کمترین زمان ثبت و در دنیای مجازی منتشرمی‌شود و بخش وسیعی از مردم را درگیر خود می‌کند. این خود رسالت عکس است، فارغ از هرگونه تعریف‌ها و تحلیل‌های عکاسی. عکاسی با موبایل اگر چه تحولی در دنیای عکاسی‌ست ولی بیشتر وسیله‌ی راحت‌تری برای ثبت لحظه‌ی خاصی‌ست حتی راحت‌تر از دوربین‌های کامپکت دیجیتال...
هم گرایی رسانه‌ای و هم‌گرایی تکنولوژیک : امین طلاچیان

شهروندان عکاس: محمد‌رضا طهماسب پور

عکاسی با موبایل : آکو سالمی

در باب «پولارویدِ قرن بیست‌ویکم» با گاردی باز : محسن بایرام نژاد

فتوژورنالیسم و آن‌چه امروز از اینستاگرام می‌دانیم : مصطفی پیوندی
اقتصاد تازه در فتوژورنالیسم: خیزش اینستاگرام : الیورلارنت/مهران افشار نادری

حمید سلطان‌آبادیان

خلاقیت و دشمنان آن : علیرضا‌ملکیان

۱۰ عکاس مطرح در اینستاگرام که شما باید دنبال کنید : بیتا ریحانی

متانت محبی
کله‌پاچه صبحگاهی در کنار بی‌ینال ‌ونیز علیرضا نیک‌نژاد
کیانا فرهودی

سپیده جمشیدی

محمد تاجیک

موبایل حالا یک ابزار جدی عکاسی است : شهرام شریف

محبت محبی
منطقه‌ی گرگ‌و‌میشِ ویا سل‌مینس : لین رلیا/ مهدیه کُرد

محدودیت‌هایی که به نقاشی معنی می‌دهند : گفت‌و‌گوی چاک کلوس با ویا سل‌مینس/ مهران دانایی
حرفه:‌ نقاش... پنجره همسایه: ویا سل مینس
ویا سل‌مینس هنرمند امریکایی، لتونیایی الاصل و ساکن نیویورک است. وی به خاطر طراحی‌ها و نقاشی‌های فتوـ رئالیستی‌اش از سطوح وسیع و یکپارچه‌ی طبیعی همچون سطوح سیارات، بیابان، دریا و آسمان شب مشهور است. آثار اولیه‌ی او شامل حجم های پاپ آرتی و نقاشی‌های بازنمایانه از اسباب و وسایل روزمره بود. نقاشی‌ها و طراحی هایش رابطه‌ی نزدیکی با عکس دارند و حتی بعضی از آنها از روی عکس کار شده‌اند. او تلاش می‌کند تا سطح تصویر را با دقت زیاد و عیناً بازسازی کند. روزنامه‌ی بریتانیایی ایندیپندنت از وی به عنوان « محفوظ‌ترین راز هنرآمریکایی» یاد می‌کند. اغلب هنر دقیق و تلاش وسواس گونه‌ی او را با آثار معاصرانی چون چاک کلوس و گرهارت ریشتر مقایسه می کنند...

هنرمندان برای چه خود‌نگاری می‌کنند؟ : ثمیلا امیر ابراهیمی

روح‌نگاری فریدون غفاری :‌ ثمیلا امیرابراهیمی
پنجره‌ ما: فریدون غفاری
در مهر ماه گذشته خودنگاره‌های فریدون غفاری در گالری طراحان آزاد به نمایش درآمد. ممکن بود که نقد این نمایشگاه یکی از مجموعه نقدهایی باشد که بناست از این شماره‌ی فصلنامه حرفه : هنرمند برخی از نمایشگاه‌های فصل گذشته را مورد بررسی قرار ‌دهد. اما چند نکته باعث شد که نقد این نمایشگاه مفصل‌تر شود و در نتیجه بخش جداگانه‌ای به خود اختصاص دهد. اول اینکه موضوع کارهای غفاری ـ « خودنگاره» ـ‌ بهانه‌ای شد تا توجهی مختصر اما ضروری به تاریخ خودنگاری در هنر نقاشی غرب شود‌. این نوشته، هرچند بسیار کوتاه و توصیفی است، اما بستری برای ورود به این ژانر نقاشی آماده می‌کند. دیگر اینکه برای شناخت بیشتر آثار اخیر فریدون غفاری، لازم بود کمی به عقب بازگردیم و کار‌های پیشین او را ببینیم و به تغییر و تحول کارش در طول زمانی نزدیک به بیست سال پی ببریم.
و بالاخره اینکه، پس از بررسی برخی از نظرهای بینندگان درباره‌ی کارهای غفاری، به این پرداختیم که چرا و چگونه،یک نمایشگاه، بحث‌انگیز می‌شود و می‌تواند فضای هنری ما را به پرسش و تامل وادارد.
نقدی بر نمایشگاه غزاله هدایت : مجید اخگر

نقدی بر نمایشگاه کتایون کرمی : مهران مهاجر

نقدی بر نمایشگاه محمدحسین عماد : غزاله هدایت

نقدی بر نمایشگاه حمیدرضا امامی : جواد مدرسی

نقدی بر نمایشگاه مهرداد محب‌علی : ایمان افسریان
نقد فصل
این فصل تلاشی آزمایشی خواهد بود برای ورود «حرفه : هنرمند» به عرصه نقد اثار هنری فصل بدون حاشیه‌روی و حشو و زوائد و شکل دادن به نقد‌‌هایی موجز و مشخص در مورد نمایشگاه‌هایی مشخص. اگر نمایشگاه های فصل پر رونق و بحث بر انگیز باشند و و یاری همکاران مستمر، این تجربه را ادامه خواهیم داد.
در این فصل نقد نمایشگاه‌های فصل را به انتخاب جمعی از همکاران حرفه: هنرمند خواهید خواند. تلاش خواهیم کرد با زبانی روشن، به دور از کلی‌گویی و فلسفه‌بافی در مورد برخی آثار نمایشگاهی که در فصل گذشته در ایران دیده شده است مطلب کوتاهی نوشته شود. هدف، مکتوب و مستدل کردن ارزیابی انتقادی‌مان در مورد رخدادی خاص، و به این ترتیب کمک به ایجاد یک فضای نقد عمومیِ‌تر است که بتواند راه بحث و گفتگو بر سر ارزش‌های هنری، فرهنگی و تاریخیِ زمانه‌مان را بگشاید...
چه بر سر نقد هنری آمد؟ : جیمز الکینز/ سید محمد آوینی

مدرنیته‌ی نقد : مجید اخگر

درباره نقد : نوئل کرول/ ابوالفضل توکلی شاندیز

بازیابی نقد : مایکل شره‌یاک / صالح نجفی

نقد و شخصیت : جفری گالت هارفام / مجید اخگر

بازنگری در وضعیت نقد هنری : مایا نائف/ محمد محمدی

از زیبایی‌شناسی تا نقد هنر :‌ آرتور دانتو/مهدی نصراله‌زاده
حرفه: هنرمند... نقدِ نقد
چند سالی است که در پی تغییر کمی و کیفی گردش مالی هنر ایران، ‌ضرورت وجود متون و گفتارهایی برای پوشش خبری‌ - تحلیلی‌ - انتقادی آثار و اتفاقات این عرصه نیز برجسته‌تر شده و عملاً نیز حجم متون مختلفی که در این چند ساله در حاشیه‌ی آثار تجسمی نوشته شده‌ چندین برابر شده است. در حالی که در سال‌های گذشته نوشتن درباره‌ی آثار تجسمی بیشتر تفننی ادیبانه و عملی رفاقتی و چهره‌به‌چهره محسوب می‌شد، حالا ده‌ها نفر وجود دارند که در مورد هنرهای تجسمی می‌نویسند و تدریس می‌کنند و از قرائن پیداست که دست‌کم در همین حدود نیز به اصطلاح «پشت در» منتظرند تا مجال خودنمایی پیدا کنند. اما آیا این تغییرات بدان معناست که نقد از حالت تفننی خارج شده و به جزیی از به اصطلاح «چرخه‌ی هنر» تبدیل شده است؟ بعید می‌دانم خوش‌بین‌ترین اهالی جهان تجسمی محدود ایران هم چنین باوری داشته باشند. در عوض، به نظر می‌رسد به اقتضای تغییراتی که پدید آمده، این تفنن آب و رنگ بیشتر و حال و هوای فریبنده‌تری به خود گرفته و همین مسئله افراد بیشتری را جذب آن کرده است...
گذشته‌خوانی من : پیروز کلانتری

دوباره خوانی "جهالت" : بهزاد خسروی نوری

هشت کلید واژه برای بازسازی جهانی که هشت سال گذشته ما را در برگرفته بود : شمیم مستقیمی
حرفه:‌نویسنده... گزارش به آینده (3)
سالهای گذشته چگونه گذشت؟
نگاهی به گذشته که ضمنا متضمن باز شدن راهی به آینده باشد...
این شماره هم در ادامه دو شماره گذشته گزارش‌هایی از سال‌های گذشته است.و آخرین شماره این پرونده.
نوشته اول گذشته خوانی پیروز کلانتری است. نوشته جذابی که از مرزهای هشت سال گذشته هم فراتر رفته و یک گذشته طولانی تر را وسط گذاشته است.
نوشته بهزاد خسروی نوری نوعی روایت سال‌های گذشته است از زبان کسی که آن سال‌های تلخ و سخت را در ایران نبوده.
نوشته سوم با معیار قرار دادن تمام نوشته هایی که در این چند شماره چاپ شدند تلاش کرده کلیدواژه هایی برای به یادآوری این سال‌ها فراهم کند. این نوشته را می توان در حکم نوعی جمع بندی از این پرونده دانست.
اردشیر محصص، ژازه طباطبایی، قاسم حاجی‌زاده، منصوره حسینی، صادق تبریزی : جواد مجابی
حرفه:‌مجموعه دار
این فصل با حمایت و مسئولیت مجموعه‌داران منتشر می‌شود و فضایی است برای ثبت و نمایش آثار ارزنده‌ی مجموعه‌داران خصوصی. با این امید که آثار برجسته‌ی تاریخ هنر معاصرمان در معرض دید هنرجویان و هنردوستان قرار گیرد. ورود به این بخش برای مجموعه‌داران و صاحبان آثار آزاد است و حرفه: هنرمند دخل و تصرفی در مطالب ندارد.